Nhandu coloratovillosus

Został opisany przez Schmidt’a w 1998 roku. Inna, nazwa gatunkowa tego ptasznika to Brazilopelma coloratovillosum, angielska brzmi Brazilian black&white tarantula, można się jednak spotkać także z nieco innymi określeniami, najważniejsza jest nazwa łacińska.

Zazwyczaj dość powolny i średnio-agresywny ptasznik naziemny. Jest polecany początkującym rozważnym terrarystom ze względu na łatwość w hodowli. Nie dysponuje silnym jadem, w razie niebezpieczeństwa wyczesuje włoski z odwłoka lub ew. przybiera pozycję odstraszającą ale zazwyczaj na tym się kończy.

Spis treści

Wygląd

Ciekawie wyglądający ptasznik dorastający do 7 cm ciała. Wyglądem przypomina nieco Nhandu chromus (dawna L. cristata) oraz popularną Acanthoscurria geniculata. Cały pająk jest koloru od brązowego po czarny, na każdym odnóżu znajdują się trzy biało – beżowe placki. N. coloratovillosus jest mocno owłosionym pająkiem, odwłok pokrywają charakterystyczne bordowe włoski. Ptasznik wraz ze wzrostem staje się coraz ładniejszy, całkowicie się wybarwia około 8 wylinki.

Długość życia

Samiec do 4 lat, samica zwykle około 15.

Aktywność

Największa aktywność przypada na noc.

Występowanie

Na wolności zamieszkuje brazylijskie lasy.

Temperatura

Optymalna temperatura wynosi w dzień 26- 28C , nocą temperatura pokojowa co znaczy od 20C w górę.

Wilgotność

Powinna wynosić mniej więcej 70%.

Terrarium

Wymiary na docelowe terrarium to 30/30/30 cm (dług./szer./wys.). Młode do około 4 wylinki hodujemy w pojemniczkach po kliszy, wraz ze wzrostem pająka zwiększamy wymiary zbiornika do docelowego terrarium można przenieść go, gdy będzie po 8 wylince.

Jako podłoża najlepiej użyć odkwaszonego torfu o dość dużej grubości około 6 cm . Trzeba także umieścić jakąś kryjówkę np. z połówki kokosa lub doniczki oraz nieduży pojemnik na wodę. Jeśli decydujemy się na ogrzewanie terrarium najlepiej się do tego nadaje żarówka o niebyt dużej mocy i intensywności promieniowania, ogrzewanie podłogowe zdecydowanie odpada.

Żywienie

Podajemy różnego rodzaje owady: świerszcze, karaczany, drewnojady, szarańcza, larwy much i inne. Podrośniętemu osobnikowi można podać raz na jakiś czas mysiego noworodka.

Rozmnażanie

Przystępując do rozmnażania na pewien czas wcześniej należy obficie nakarmić ptaszniki, żeby jeden z nich nie próbował skonsumować swojego partnera. Do kopulacji zazwyczaj dochodzi szybko jak i do zapłodnienia. Jeżeli samiec lub samica unika partnera, i wyraźnie nie ma ochoty najlepiej rozdzielić pająki i spróbować połączyć za jakiś czas, być może ptasznik nie jest jeszcze dojrzały do rozrodu. Po połączeniu samca należy wyjąc z terrarium. Kokon jest sporządzany przez samice po około 2 miesiącach od kopulacji. Inkubacja trwa zależnie od warunków do 3 miesięcy. Małe nimfy można od razu umieścić w pudełkach po kliszy fotograficznej jest ich 300-500 sztuk.